در پس معرکه ای نشسته ام از جهاد خودم با خودم. خودم شکست خوردم. و خودم پیروز شدم. کدام خود را دوست تر میداشتم نمیدانم. اما مهم هم نیست. گذر کرد و نیست. باید ادامه داد و با جنگاور ترین ظاهر و باطن ممکن زیست. باید بیرزد. اما فقط احتمال است. که میداند که چه پیش میآید. اما چیزی در سرم، چیزی در دلم. میگوی...

اینجا بیشتر مینویسم. و درست ترhttp://hamenferadi.blogfa.com/

امیدوارم این همه زمان، نشستن در تاریکی باعث اختلالی در بینایی ام نشده باشد. سیاه و قرمز. این رنگ های آغشته به جنگ. اما من در صلحی ساکت و ساکن عصر هایم را اینجا سپری میکنم. اتاق سه در چهار نموری که گچ

سلام. نمیدانم چه مدت گذشته از آخرین نوشته ام در اینجا. شرمنده ام از رهاییِ صورت گرفته. این شرمندگی مرجوع به خودم هست و بس. مثل ما بقی شرمندگی ها. آدمی بیشتر شرمنده ی خویش است تا دیگران. اصلا مگر انسان

زبانمبند پاهایمساقههاییخشکوبیآوند دستهاخوابند ازینرنجملالتباربیزارند

نقشهيشومتهرگزبرملانخواهدشد اسبهاينادانستههايمتنمرالگدكردهوتنهاچيزيكماندهخونسياهيستكميخاهمباآنرويخاكسردزمينخاكياتبنويسم اينجاخبرينيست

گفت بنویسم. دلیل دیگری ندارم درین لحظه. و شاید برون ریزد هرچه که جمع شده درین چند هفته ی اخیر. شاید چن سال اخیر. نمیدانم. حس غریب و مظلومی دارم. احساس میکنم در زندانم و روز های عمرم در بیهودگی تلف میش

سخن برای گفتن زیاد است، اما مجالی نیست.به سکوت اکتفا میکنم.

دست هاى بى تصميم،بى قدرت،بى خلاقيت بي تصميم تر از ابرم،خسته تر از كوه ها،جا مانده ام از خودم،ميدانى يعنى چه؟ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۶ساعت 18:40 توسط ابوالفضل میرحسینی|

من مردم ن جدی لازم نیس حتمن بگا بری تنت نابود خاک شی یا بسوزوننت ک بمیری من مردم هر چند سرپام خلاصه بگم هرحرفی ک بخام بزنم از لفظ هیچ پر شده من مردم نوشته شده در جمعه هشتم بهمن ۱۳۹۵ساعت 14:4 توسط ابوالفضل میرحسینی|

اغا فروردینه 96 هس اینهمه گذشنه رفیق ولی هیچی عوض نشده غیر خودم بشین البوم 24ساعت بهرام رو گوش کن رستگار شو نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 23:51 توسط ابوالفضل میرحسینی|

الانا من تو بی هویتت ترین وضعت زندگیمم زندگی میکنم چون هنوز نمردم شک ندارم ک مسیرم بی راهه هس ینی حداقل اینجوری نمیشه شاد زندگی کرد تف نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 23:59 توسط ابوالفضل میرحسینی|

فردا و پس فردا ترم 4 هم ب پایان میرسه و تابستون رو با شعار حالا چ گهی بخوریم شرع خواهیم کرد نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 1:12 توسط ابوالفضل میرحسینی|

shamrainگوش میدم و گریه میکنم بخاطر چی گریه میکنم؟این غم ازان کیه؟

مصادف شدن تصادف اخیر با اتفاقات تصادفی

پنجا پنجا لمپن و بورژوا

http://bit.ly/MNPC16

من ب گذشته معتادم برای تقلیل درد اعتیادم ب آینده فرار میکنم حالمو بگا میدم و حالمو بگا میدم

جلوروم رو نگا میکنم ی سلطه سیاه هس توش ی مایع سفید رنگه ک داره میریزهبیرون رومو میچرخونم اونطرف یدیواره ک داره میرزه دیوار طئلانی دوتا پنجره.میله های فلزی افسرده بی روح,صدا ضربه زدن ب فلز میاد,یهو همه چی میچرخه,میریم بالا

پستای قدیمیمو ک میخونم ب خودم میگیم!راهتو گم کردیا!داری سر میشی!صاف واسا!آب شو,خودتو ب اتیش بزن1ولی کنار نیا